Übersetzung: Open brief Nederlandse vertaling

Op 4 juni 2017 was in Essen (Duitsland) de jaarlijkse internationale ontmoeting van priesterarbeiders, mannen en vrouwen uit de arbeiderswereld, katholieken en protestanten uit Nederland, Zwitserland, Duitsland, Frankrijk, België, Engeland, Italië, Spanje en Catalonië. In 2018 zullen ze elkaar in Engeland weer ontmoeten.

“Verwijzend naar de veelvuldige oproep van Paus Franciscus om ‘te luisteren naar de schreeuw van de aarde en de vertwijfelden’ en in het gedeelde geloof in Jezus Christus de Bevrijder, die geleefd heeft, gestorven is en verrezen voor het heil van heel de mensheid, willen wij ons in woord en daad aansluiten bij al die geëngageerde vrouwen en mannen van goede wil, die in onze wereld wegen van waarheid, van solidariteit, van delen en van gerechtigheid gaan: de algemene weg van vrede en liefde!

Hoe kunnen wij de toenemende onzekerheid van zoveel mensen in Europa onder ogen zien en daarmee omgaan?”

Wij willen de uitdagingen van deze onzekerheid samen oppakken!

“Velen van ons ervaren onzekerheden in hun eigen leven of bij anderen in hun nabije omgeving door:
– een inkomen waarvan moeilijk is rond te komen;
– onzekere en tijdelijke arbeidscontracten;
– moeilijkheden om een verblijfsvergunning te verkrijgen en behouden;
– werkloosheid en de twijfel of terugkeer naar betaald werk mogelijk is;
– de twijfel bij oudere werknemers en werkneemsters of ze hun fysiek zware werk tot hun pensioen kunnen volhouden;
– de toenemende (mantel)zorg voor ouders, kinderen, kwetsbare buren en familie;
– ziekte

* Deze onzekerheden maken mensen bang. Daarbij komt heden ten dage de angst voor terroristische aanslagen. Absolute zekerheid is een illusie! Maar we willen niet accepteren dat er mensen zijn die in precaire omstandigheden leven en daaronder lijden, die door politieke beslissingen en maatschappelijke veranderingen te vermijden zijn. Voor deze noodzakelijke veranderingen zetten wij ons samen in. Op weg daarnaar toe is het volgens ons nodig dat we
– een houding ontwikkelen die ons te midden van onzekerheden zonder angst laat leven;
– de schaamte overwinnen om met anderen over onze nood te praten, om zo uit het isolement te treden en elkaar wederzijds te kunnen ondersteunen.

* Veel mensen in Europa, in het bijzonder de jongere generatie, voelen zich zodanig niet gezien en buitengesloten, zowel van de wereld van de arbeid, als van het sociale en economische leven (Evangelium Gaudium nr. 53), dat ze niets meer van de samenleving verwachten en zich uit het democratisch en sociaal leven terugtrekken. Zo worden ze door hun marginalisering onmachtig om actief aan democratische besluitvorming deel te nemen en worden ze nauwelijks door politieke organen vertegenwoordigd.

* Omdat ze zich nauwelijks gezien voelen, keren ze zich af. Ze gaan niet meer stemmen of ze geven hun stem uit protest aan rechtsextremisten en rechts populistische partijen. Angsten van de bevolking worden door vertegenwoordigers van diverse politieke richtingen bewust aangewakkerd en misbruikt.”

Vragen aan Europa:

– Is Europa zijn verleden vergeten? Is Europa vergeten dat het de ervaring van bloedige oorlogen was, die het dringend verlangen naar vrede en eenheid liet groeien en leidde tot de stichting van de Europese unie?
– Wordt dit streven van zuster- en broederschap en een gelijkwaardige uitwisseling tussen volken niet verraden door ondemocratisch gesloten verdragen en wetten op EU-niveau?
– Vergeten Europese volken, nu ze geconfronteerd worden met klimaat- en oorlogsmigratie niet dat zij juist deze volken in de koloniale tijd hebben onderdrukt en uitgebuit, en dat deze structuur van uitbuiting zich in de neoliberale economie tot op heden voortzet?

De meeste Europese landen hebben toch het vluchtelingenverdrag van Genève ondertekend, hoe kunnen ze dan het grondrecht op asiel zo uithollen?

Als we niet een fundamenteel nieuwe politieke weg vinden – een politiek die het welzijn van mensen boven maximale winst zet – dan zullen de komende generaties nog meer lijden onder de omstandigheden die ons nu al benauwen.

Daarom roepen wij dringend op

Tot een Europa met open grenzen:
* waarin migranten niet gecriminaliseerd worden; waarin gestopt wordt met het terugsturen van mensen naar oorlogsgebieden; en waarin ieder die aan de grens komt recht heeft op een individueel juridisch onderzoek.
* tot een Europa dat het asielrecht respecteert en mensen opneemt die veiligheid en bescherming zoeken.

Tot een Europese economische politiek die het welzijn van allen centraal stelt:
* die zich afkeert van het principe van onbegrensde concurrentie. Een concurrentie die werknemers uit verschillende landen wereldwijd tegen elkaar uitspeelt en leidt tot verslechtering van arbeidsomstandigheden en ook leidt tot toenemende vervuiling van ons milieu.
* die weigert handelsovereenkomsten te sluiten die de uitbuiting van Afrikaanse en andere volken tot gevolg hebben.
* die gebaseerd is op de rechten van werknemers en werkneemsters én het streven naar menswaardige arbeidsomstandigheden!

Daarom wensen wij:
een levend Europa: democratisch op politiek niveau – economisch rechtvaardig – solidair op sociaal vlak – cultureel pluralistisch – regionaal verschillend – ecologisch duurzaam – oecumenisch en interreligieus.

Daarom hopen wij:
dat een elan van grootmoedigheid en gratuïteit ontstaat in onze landen, zodat er een echte Europese solidariteit ontstaat die voorrang geeft aan mensen en een zuster- en broederlijke ontmoeting en dialoog bevordert tussen allen: “Want zie, het rijk Gods is midden onder u” (Evangelie volgens Lucas 17,20-21).”